| fain |
 {feın}
- [ADV] mecburen, memnuniyetle
|
|
| fain |
s.
z. {eski} memnun, istekli, hevesli,arzulu; yükümlü, mecburi;
z. seve seve. I would fain go Gitmek isterdim; gitmeyi arzularım. |
|
| fain |
{eski} memnun, istekli, hevesli,arzulu; yükümlü, m |
|
| fain |
istekli |
|
| fain i |
benden paso |
ünl. |
|
Türkçe
