| distinct |
 {dı'stıŋkt}
- [A] ayrı, farklı, aşikâr, başka, belirgin, açık
|
|
| distinct |
s.
1. ayrı, farklı, başka.
2. açık, belli. |
|
| distinct |
s. ayrı, farklı, başka; bağımsız, müstakil; açık, vazıh, belli. distinctly
z. açıkça, vuzuhla; şüphesiz, muhakkak, kesin olarak. distinctness
i. vuzuh, açıklık, farkIıIık. |
|
| Distinct |
Ayrı |
|
| distinct |
dis.tinct
dîstîngkt'
Sıfat
* ayrı, farklı, başka.
* açık, belli. |
|
|
Türkçe
