| normal |
 {'nɔ:rməl}
- [A] normal, olağan, tipik, ortalama, dik açılı, dikey
- [N] normal, standart, dikey doğru
|
|
| normal |
s. normal, düzgülü. |
|
| normal |
{s.}, {i.} normal: tabii, uygun, muntazam; düzgülü; {geom.} dikey; {i.} dikey, normal; alışılmış durum, standart. normal distribution normal eğriyle gösterilen frekans dağılımı. normal school öğretmen okulu. normalcy, normality {i.} tabiilik, normallik. normalize {f.} tabiileştirmek, normal kılmak. normally {z.} genellikle, çoğunlukla; tabii olarak. |
|
| normal |
normal |
|
| normal |
olağan |
|
|
Türkçe
