| distinct |
{dı'stıŋkt}
- [A] ayrı, farklı, aşikâr, başka, belirgin, açık
|
|
| as distinct from |
|
|
| distinct |
s. 1. ayrı, farklı, başka. 2. açık, belli. |
|
| distinct |
s. ayrı, farklı, başka; bağımsız, müstakil; açık, vazıh, belli. distinctly
z. açıkça, vuzuhla; şüphesiz, muhakkak, kesin olarak. distinctness
i. vuzuh, açıklık, farkIıIık. |
|
| Distinct |
Ayrı |
|
| distinct |
dis.tinct
dîstîngkt'
Sıfat
* ayrı, farklı, başka.
* açık, belli. |
|
| distinct |
ayrı, farklı, başka; bağımsız, müstakil; açık, vaz |
|
| distinct |
farklı |
|
| distinct from |
den ayrı |
|
| distinct |
belirgin |
|
| distinct |
farklı |
|
| distinct |
ayrı |
|
| distinct |
açık |
|
| distinct |
belirgin |
|
| Distinct |
Ayrı |
|
| as distinct from |
farklı olarak |
zf. |
| distinct |
belirgin |
[tech.] |
|