Sonuçlar

İngilizce » Türkçe Yukarı
unwilling Dinle! {ʌn'wılıŋ}
  • [A] isteksiz, gönülsüz
unwilling s. isteksiz; gönülsüz, zoraki yapılan veya söylenen. unwillingly

z. istemeyerek. unwillingness

i. isteksizlik.
unwilling s.
1. hevessiz, isteksiz, gönülsüz.
2. boyun eğmeyen, inatçı, kafasının dikine giden.
unwilling un.will.ing ^nwîl'îng Sıfat * hevessiz, isteksiz, gönülsüz. * boyun eğmeyen, inatçı, kafasının dikine giden.
unwilling isteksiz; gönülsüz, zoraki yapılan veya söylenen.

İngilizce » Türkçe İlişkili Sonuçlar Yukarı
be unwilling to do
  • [V] gönülsüz olmak, isteksiz olmak
be unwilling {to} {-e} razı olmamak; {-i} istememek: He was unwilling to go. Gitmeye razı değildi. He´s unwilling to learn how to dance. Dans etmeyi öğrenmek istemiyor.
be unwilling * razı olmamak; istememek: He was unwilling to go. Gitmeye razı değildi. He's unwilling to learn how to dance. Dans etmeyi öğrenmek istemiyor.
make unwilling isteksizleştir
be unwilling to do gönülsüz olmak, isteksiz olmak f.