| banter |
{'bæntər}
- [N] şaka, takılma, alay
- [V] şaka yapmak, takılmak
|
|
| banter |
i.
f. şaka, latife, takılma, alay;
f. şaka etmek, takılmak, latife etmek. banterer
i. şaka eden kimse. |
|
| banter |
i. şakalaşma, takılma.
f. şakalaşmak, takılmak. |
|
| banter |
v.şakalaş:n.sohbet |
|
| banter |
ban.ter
bän'tır
İsim
* şakalaşma, takılma.
Fiil
* şakalaşmak, takılmak. |
|
|