| decay |
{dı'keı}
- [N] bozulma, zayıflama, ayrışma, çöküş, düşkünlük, yıkılma, yıkılış, çürüme, çürük, çürütme
- [V] zayıflamak, parçalanmak, dağılmak, azalmak, bozulmak, çürümek, halsiz düşmek, çürütmek, bozmak
|
|
| decay |
f. 1. çürümek, bozulmak; çürütmek. 2. azalmak.
i. 1. çürüme, bozulma. 2. azalma. |
|
| decay |
f. çürümek, zeval bulmak, inkıraz bulmak; azalmak, eksilmek; sıhhatçe düşmek, zayıflamak, bozulmak; çürütmek;
i. sıhhatçe düşme, zayıflama, bozulma; azalma, eksilme; harap olma. |
|
| decay |
çürü |
|
| decay |
de.cay
dîkey'
Fiil
* çürümek, bozulmak; çürütmek.
* azalmak.
İsim
* çürüme, bozulma.
* azalma. |
|
|