| dislocate |
 {'dısləʋ,keıt}
- [V] yerinden çıkarmak, çıkarmak {eklem}, kaydırmak, oynatmak, sarsmak, bozmak, şaşırtmak
|
|
| dislocate |
f.
1. yerinden çıkarmak.
2. tıb. mafsaldan çıkarmak.
3. bozmak, altüst etmek. |
|
| dislocate |
f. yerinden çıkarmak; {tıb}.. mafsaldan çıkarmak; bozmak. dislocation
i. {tıb}. çıkık. |
|
| dislocate |
dis.lo.cate
dîs'lokeyt
Fiil
* yerinden çıkarmak.
Tıbbi
* mafsaldan çıkarmak.
* bozmak, altüst etmek. |
|
| dislocate |
yerinden çıkarmak; {tıb.} mafsaldan çıkarmak; bozm |
|
|
Türkçe
