Sonuçlar

İngilizce » Türkçe Yukarı
intransigent Dinle! {ın'trænsıdʒənt}
  • [A] inat, uzlaşmaz
intransigent s. uzlaşmaz, uzlaşması olanaksız.
intransigent {s.}, {i.} uzlaşmaz, uzlasması imkansız; {i.}, {pol.} uzlaşmayan kimse, ihtilafçı. intransigence {i.} uyuşmazlık, ihtilafta inat.
intransigent in.tran.si.gent înträn'sıcınt Sıfat * uzlaşmaz, uzlaşması olanaksız.
intransigent uzlaşmaz