| precipitate |
{prı'sıpətıt}
- [A] aşağı düşen, aşağı akan, aceleci, acele ile yapılmış
- [N] çökelti, yoğunlaşmış buhar, acele, aceleci
|
|
| precipitate |
{prı'sıpə,teıt}
- [V] düşürmek, atmak, yüksekten atmak, hızlandırmak, çökeltmek, yoğunlaşmak {yağış}, çökelmek, yoğunlaşıp yağmak
|
|
| precipitate |
i. kim. çökelti, çökel.
s. 1. aceleci. 2. düşüncesiz. 3. aceleyle yapılan. 4. ani. |
|
| precipitate |
f. 1. neden olmak, başlatmak. 2. kim. çökeltmek; çökelmek. 3. {yağmur/kar şeklinde} yere düşmek, yağmak. |
|
| precipitate |
f. zamanından önce meydana getirmek; yüksek bir yerden aşağı atmak; acele ettirmek, hızlandırmak; kim. tortusunu ayırmak, teressüp ettirmek, çökeltmek; meteor. {yağmur veya kar şeklinde} yere düşmek, yağmak; fiz. buharı teksif etmek; yüksek yerden aşağı düşmek veya atılmak; körü körüne acele etmek; kim. çökelmek, çökmek. precipitable
s. dibine çökebilir. precipitation
i. meteor kar veya yağmurun yere düşmesi, düşen kar veya yağmur miktarı, yağış; tortunun dibe çökmesi, çökelme; baş aşağı gidiş veya düşüş; acelecilik, telâş. |
|
|