Sonuçlar

İngilizce » Türkçe Yukarı
abode Dinle! {ə'bəʋd}
  • [N] oturulan yer, ikametgâh, konut
abode i. ev, oturulan yer, ikametgah, mesken; kalma, ikamet.
abode bak. abide.
abode f. bak. abide {4}, {5}, {6}.
abode i.
1. ikametgâh, ev.
2. {bir yerde} ikamet etme, oturma.