| brazen |
{'breızən}
- [A] pirinçten yapılmış, pirinç, madeni {ses}
|
|
| brazen |
s. pirinçten yapılmış; pirinç gibi; utanmaz, yüzsüz, arsız. brazenfaced
s. yüzsüz, arsız. brazenly
z. yüzsüzlükle. brazenness
i. yüzsüzlük. |
|
| brazen |
f. yüzsüzlükle karşılamak; yüzünü kızdırmak. brazen a thing out işi pişkinliğe vurmak. |
|
| brazen |
s. 1. pirinç, sarı; pirinç gibi. 2. utanmaz, yüzsüz. |
|
| brazen |
bra.zen
brey'zın
Sıfat
* pirinç; pirinç gibi.
* utanmaz, yüzsüz. |
|
|