| deter |
 {dı'tɜ:r}
- [V] gözünü korkutup vazgeçirmek, yıldırmak, caydırmak
|
|
| deter |
f. {-red, -ring} niyetinden vazgeçirmek, caydırmak; yıldırmak. determent
i. engel, mani; menolunma. |
|
| deter |
de.ter
dîtır'
Fiil (D) deterred, deterring
* [from] -den vazgeçirmek, -den caydırmak. |
|
| deter |
{-red, -ring} niyetinden vazgeçirmek, caydırmak; y |
|
| deter |
engelle |
|
|
Türkçe
