| discontent |
 {,dıskən'tent}
- [N] hoşnutsuzluk, memnuniyetsizlik, üzücü şey
|
|
| discontent |
i.
f.
s. hoşnutsuzluk, memnuniyetsizlik, dargınlık;
f. memnuniyetsizliğe sebep olmak;
s. memnun olmayan, hoşnutsuz. discontentedly
z. hoşnutsuz olarak, memnuniyetsizlikle, istemeyerek. discontentedness discontentment
i. hoşnutsuzluk, memnun olmayış. |
|
| discontent |
i. hoşnutsuzluk. |
|
| discontent |
dis.con.tent
dîskıntent'
İsim
* hoşnutsuzluk. |
|
| discontent |
hoşnutsuzluk, memnuniyetsizlik, dargınlık; memnun |
|
|
Türkçe
