| fluctuate |
 {'flʌktʃu:,eıt}
- [V] dalgalanmak, inip çıkmak, düzensiz hareket etmek, kararsız olmak, bocalamak
|
|
| fluctuate |
f. düzensiz bir şekilde değişmek, bir kararda olmamak; kararsız olmak, tereddüt etmek; {tic}. değişmek, tahavvül etmek. fluctuation
i. düzensiz değişim. |
|
| fluctuate |
f.
1. yükselip alçalmak; inip çıkmak.
2. değişmek.
3. tic. dalgalanmak. |
|
| fluctuate |
fluc.tu.ate
fl^k'çuweyt
Fiil
* yükselip alçalmak; inip çıkmak.
* değişmek.
Ticaret
* dalgalanmak. |
|
| fluctuate |
düzensiz bir şekilde değişmek, bir kararda olmamak |
|
|
Türkçe
