| incompetent |
 {ın'kɒmpıtənt}
- [A] yetersiz, yetkisiz, beceriksiz, eksik
|
|
| incompetent |
s.
1. beceriksiz, yetersiz, gereken yetenekte olmayan.
2. huk. ehliyetsiz. |
|
| incompetent |
s. yetersiz, kifayetsiz; huk. ehliyetsiz. incompetence, incompetency
i. işinin ehli olmayış, ehliyetsizlik, yetersizlik. incompetently
z. yetersizce, işinin ehli olmayarak. |
|
| incompetent |
in.com.pe.tent
înkam'pıtınt
Sıfat
* yetersiz, beceriksiz.
Hukuk
* ehliyetsiz. |
|
| incompetent |
yetersiz, kifayetsiz; {huk.} ehliyetsiz. incompete |
|
|
Türkçe
