| indulgence |
{ın'dʌldʒəns}
- [N] hoşgörü, müsamaha, anlayış gösterme, boyun eğme, yüz verme, şımartma, haz, zevk, bağımlılık, tutku, günah: günahların kilisece affedilmesi
|
|
| indulgence |
i. 1. yüz verme, müsamaha. 2. in kendine {bir şey yapma} izni verme. |
|
| indulgence |
i. iptila, düşkünlük; müsamaha, hoşgörü, göz yumma; Kat. pişmanlık hâsıl olunca kilise tarafından günah cezasından bir kısmının affolunması; tic., huk. borç vadesinin uzatılması. |
|
| indulgence |
in.dul.gence
înd^l'cıns
İsim
* düşkünlük.
* hoşgörü. |
|
| indulgence |
iptila, düşkünlük; müsamaha, hoşgörü, göz yumma; { |
|
|