| muzzle |
 {'mʌzəl}
- [N] hayvan burnu, ağızlık {köpek}, top ağzı
- [V] ağızlık takmak, ağzını bağlamak
|
|
| muzzle |
i.
f. hayvanın çıkıntı hâsıl eden ağzı ile burnu; {hayvanın ısırmaması için ağzına geçirilen} ağızlık; top veya tüfek ağzı;
f. ağzını bağlamak, ağzına ağızlık geçirmek; susturmak. muzzle velocity kurşunun tüfek ağzından çıktığı zamanki hızı. |
|
| muzzle |
i.
1. hayvan burnu.
2. burunsalık.
3. top/tüfek ağzı.
f.
1. burunsalık takmak.
2. susturmak. |
|
| muzzle |
muz.zle
m^z'ıl
İsim
* hayvan burnu.
* burunsalık.
* top veya tüfek ağzı.
Fiil
* burunsalık takmak.
* susturmak. |
|
| muzzle |
hayvanın çıkıntı hâsıl eden ağzı ile burnu; {hayva |
|
Türkçe
