| objection |
{əb'dʒekʃən}
- [N] itiraz, karşı gelme, itiraz nedeni, mahzur, sakınca
|
|
| objection |
{i.} itiraz; itiraz etme; itiraz sebebi. objectionable {s.} itiraz edilebilir, yolsuz. His actions were objectionable. Terbiyesizce davrandı. |
|
| objection |
i. 1. itiraz; itiraz etme. 2. itiraz nedeni. |
|
| objection |
ob.jec.tion
ıbcek'şın
İsim
* itiraz; itiraz etme.
* itiraz nedeni. |
|
| objection |
itiraz; itiraz etme; itiraz sebebi. objectionable |
|
|