| privilege |
{'prıvəlıdʒ}
- [N] ayrıcalık, imtiyaz, dokunulmazlık, özel hak, rüçhan hakkı
- [V] ayrıcalık tanımak, imtiyaz vermek
|
|
| privilege |
i.
f. ayrıcalık, imtiyaz; özel izin, müsaade, ruhsat; görev dolayısıyle muafiyet; hak;
f. imtiyaz vermek; muaf tutmak. privileged
s. imtiyazlı; müşerref. |
|
| privilege |
i. ayrıcalık, imtiyaz. |
|
| privilege |
ayrıcalık |
|
| privilege |
priv.i.lege
prîv'ılîc
İsim
* ayrıcalık, imtiyaz. |
|
|