| reprobate |
 {'reprə,beıt}
- [A] ahlaksız, yoldan çıkmış, günahkâr
- [N] ahlaksız, serseri, günahkâr
- [V] kınamak, ayıplamak, hoşgörmemek, lanetlemek, huzuruna kabul etmemek {Allah}
|
|
| reprobate |
s.
i.
f. tövbesiz, günahkâr, sefil, melun;
i. kötü yola sapmış kimse, ahlâkı bozuk kimse;
f. ebedi ceza vermek {günahkâra}; uygun görmemek, tensip etmemek; lânetlemek. reprobation
i. lânetleme; tensip etmeme; melunluk. |
|
| reprobate |
s. namussuz, ahlaksız.
i. namussuz/ahlaksız kimse. |
|
| reprobate |
s.
i.
f. tövbesiz, günahkâr, sefil, melun;
i. kötü yola sapmış kimse, ahlâkı bozuk kimse;
f. ebedi ceza vermek {günahkâra}; uygun görmemek, tensip etmemek; lânetlemek. reprobation
i. lânetleme; tensip etmeme; melunluk. |
|
| reprobate |
s. namussuz, ahlaksız.
i. namussuz/ahlaksız kimse. |
|
|
Türkçe
