| shackle |
 {'ʃækəl}
- [N] zincir, kelepçe, köstek, zincir baklası, palamar ağzı
- [V] zincirlemek, kelepçelemek, zincire vurmak, köstek olmak, elini kolunu bağlamak, engel olmak
|
|
| shackle |
i.
1. engel, mania, zincir, boyunduruk, insanı engelleyen/hapseden şey.
2. pranga.
f. prangaya vurmak. |
|
| shackle |
{i.}, {f.} pranga, zincir; engel, mâni; kelepçe, bağlama demiri; {f.} zincirle bağlamak, prangaya vurmak; engel olmak, elini kolunu bağlamak. |
|
| shackle |
shack.le
şäk'ıl
İsim
* engel, mania, zincir, boyunduruk, insanı engelleyen veya hapseden şey.
* pranga.
Fiil
·(bakınız)
"be shackled by" |
|
| shackle |
pranga, zincir; engel, mâni; kelepçe, bağlama demi |
|
|
Türkçe
