| substantive |
{'sʌbstəntıv}
- [A] isim olarak kullanılan, varlık belirten, asli, sabit, dayanıklı, sağlam
- [N] isim, ad, isim şeklinde olma
|
|
| substantive |
s.
i. mevcudiyet ifade eden; bağımsız, müstakil; dayanıklı; sabit, devamlı; tözel;
i. gram. isim. |
|
| substantive |
i. dilb. isim. |
|
| substantive |
sub.stan.tive
s^b'stıntîv
İsim, grammar
* isim. |
|
| substantive |
mevcudiyet ifade eden; bağımsız, müstakil; dayanık |
|
|