| induction |
 {ın'dʌkʃən}
- [N] resmen göreve başlatma, başlatma, askere alma, giriş, ileri sürme, neden olma, tümevarım, indüksiyon, indükleme
|
|
| induction |
i. memuriyete geçirme; man. tümevanm; özel durumlarda doğruluğu kesin olan bir önermenin genel durumlarda da doğru olduğunu tanıtlama, sonuç çıkarma; elek. indüksiyon. induction coil indüksiyon bobini. induction current tesir akımı. induction motor indüksiyonlu elektrik motoru, almaşık akım motoru. induction pipe emme borusu. magnetic induction mıknatısi indüksiyon. |
|
| induction |
i.
1. göreve getirme.
2. man. tümevarım.
3. sonuç çıkarma.
4. elek. indüksiyon, indükleme. |
|
| induction |
tümevarım |
|
| induction |
irgiti |
|
|
Türkçe
