| induction |
 {ın'dʌkʃən}
- [N] resmen göreve başlatma, başlatma, askere alma, giriş, ileri sürme, neden olma, tümevarım, indüksiyon, indükleme
|
|
| electromagnetic induction |
özirgiti |
|
| electromagnetic induction |
özindüklenme |
|
| electromagnetic induction |
özirgiti, özindüklenme |
|
| electrostatic induction |
elektrostatik irgitim |
|
| induction |
i. memuriyete geçirme; man. tümevanm; özel durumlarda doğruluğu kesin olan bir önermenin genel durumlarda da doğru olduğunu tanıtlama, sonuç çıkarma; elek. indüksiyon. induction coil indüksiyon bobini. induction current tesir akımı. induction motor indüksiyonlu elektrik motoru, almaşık akım motoru. induction pipe emme borusu. magnetic induction mıknatısi indüksiyon. |
|
| induction |
i.
1. göreve getirme.
2. man. tümevarım.
3. sonuç çıkarma.
4. elek. indüksiyon, indükleme. |
|
| induction |
tümevarım |
|
| induction |
irgiti |
|
| induction |
doğuşturu |
|
| induction |
1} tümevarım; 2} doğuşturu, irgiti |
|
| induction coil |
endüksiyon sargısı |
|
| induction coil |
irgitme sargısı, doğuşturma sargısı |
|
| induction field |
doğuşturu alanı |
|
| induction field |
doğuşturu alanı |
|
| induction instrument |
irgitili alet |
|
| induction instrument |
doğuşturulu alet |
|
| induction instrument |
doğuşturulu alet, irgitili alet |
|
| induction meter |
doğuşturumölçer |
|
| magnetic induction |
manyetik irgiti {indüklenme} |
|
Türkçe
